توسعه مچ اندازی

توسعه مچ اندازی:به گزارش واحد خبر گزاری وبسیات رسمی مچ اندازی ایران و به نقل از وبسایت armpower.net

چند روز قبل از شروع جنگ در اوکراین این متن را نوشتم. در وضعیت کنونی هیچ چیز مهم‌تر از کمک به اوکراین نیست. با این حال، من مطمئن هستم که یک روز به مذاکرات المپیک باز خواهیم گشت.

توسعه مچ اندازی…

توسعه مچ اندازی به این ترتیب است که:

آیا مچ اندازی به مسابقات المپیک نیاز دارد؟ من یک سوال ساده و جدی می پرسم: آن‌ها به چه چیزی برای “توسعه بیشتر” نیاز دارند؟ این «توسعه بیشتر» قرار است شبیه چه چیزی  باشد؟ اجازه دهید این عنوان بحث را آغاز کنیم.

به اصطلاح، توسعه ورزش عزیز ما… دقیقا! بیایید همه با دقت فکر کنیم! لطفا به جزئیات فکر کنید! آیا ورزش ما به اندازه هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) محبوب است؟ البته، همه ما آن را دوست داریم. آیا هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) یک ورزش المپیکی است؟

نخیر!

علاوه بر این؛ برای دستیابی به مخاطبان عالی و محبوبیت واقعی، تنها یک سازمان لازم بود، UFC (قهرمانی مبارزه نهایی)، چند سازمان کمی کوچک‌تر در لهستان (KSW) و صدها سازمان کوچک. هزاران ورزشکار، از آماتور گرفته تا حرفه‌ای تا استادان کامل. ساعت‌های ارسال، از جمله پرداخت به ازای هر بازدید. چند ده بت، کل این هاله پیرامون آن، آماده سازی‌ها، کنفرانس‌های مطبوعاتی، مطالب پشت صحنه و بسیاری از موارد دیگر. این چرخش اتفاق‌ها قطعا این ما را راضی خواهد کرد،  دوستداران مچ اندازی.

پس… چرا اینقدر تلاش می‌کنیم که وارد خانواده مسابقات المپیک شویم؟ اجازه دهید به شما بگوییم! در تمام این سال‌ها، افراد مرتبط با سازمان‌های مختلف مچ اندازی، سازمان‌های اروپایی و ملی، ما را به این باور رساندند که مچ اندازی در المپیک باید هدف نهایی ما باشد!

فکر نمی‌کنم سوء نیت آن‌ها بوده باشد. بنظر من آن‌ها فقط اتاق را اشتباه خوانده‌اند. به نظرم، مردم کشورهای پس از اتحاد جماهیر شوروی که با ورزش مرتبط هستند، هرگز نمی‌توانند سازمانی ورزشی متفاوت از سازمان‌های ملی را تصور کنند. اتحادیه‌های ورزشی ملی، آموزش‌های ملی، مشاغل از روسای جمهور تا دستیاران مربی، نمایندگان، «فعالان». هدف آن‌ها این بود و شاید هنوز هم هدف آن‌هاست.

آن افراد “توجه نکردند” سیستم فرو ریخته است!

تا چند سال ما پیش هنوز بر این باور بودیم که قرار است “به زودی” انجام شود، مذاکرات با برخی “کمیته‌ها” در حال انجام است، پس ما “یک قدم” با المپیک فاصله داریم.

به نظر من فرصتی برای آن وجود ندارد! حتی ممکن است بدتر باشد! ــ هرگز فرصتی وجود نداشته است!

بیایید فکر کنیم؛ “چه” یا “چه کسی” تصمیم می‌گیرد که آیا یک ورزش باید به یک رشته المپیک تبدیل شود؟ پاسخ فقط به ظاهر آسان است. کمیته بین المللی المپیک… خب بله، اما… در واقع چیزی که تصمیم می‌گیرد… تماشاگر است! مخاطبان! یک شخص معمولی و چاق روی مبل که آبجو در دست دارد. این تماشاگر “آماری” نمی‌تواند بیش از چند دقیقه روی یک چیز تمرکز کند و مجبور است همیشه از کانال‌ها بپرد. او به هاکی نگاه می‌کند، سپس حوصله اش سر می‌رود و به باب سورتمه نگاه می کند، باز هم برایش خسته کننده بود، شاید اسکیت بازی… کمیته بین المللی المپیک باید خونسردی خود را حفظ کند! باید به همه مسئولانش غذا بدهد. بنابراین؛ باید دقیقاً با بیشترین بازدید درآمد کسب کند. اگر قرار است نماها در بالاترین حد خود باشند، پس این تماشاگر آماری باید یک “ماش” دریافت کند. هر چیزی که دراماتیک باشد. اسکیت بازان سرعتی که با یکدیگر برخورد می‌کنند، اسکیت بازان در حال سقوط، اسکیت بازانی که از خستگی غش می کنند…

من نسبت به این تماشاگر “آماری” بسیار انتقاد دارم اما از دست او عصبانی نیستم. بیشتر آن‌ها اینگونه تربیت شده‌اند. اگر اتفاقی بیفتد هر کاری انجام می‌شود، چشمک زدن، پریدن!

خوشبختانه تماشاگران دیگری نیز در دنیا حضور دارند. تماشاگران، عاشقان، طرفداران، کارشناسان، پیروان پرشور ورزش‌های غیرالمپیکی اغلب به عنوان «نیچ» توصیف می‌شوند. آن‌ها ساعت‌ها در سرما می ایستند تا مسابقات اسکوترهای یخی را تماشا کنند. به نوعی می‌توانند بدون حضور در المپیک کار کنند. فوتبال آمریکایی، فوتبال استرالیایی، سرعتی هم همینطور.

و البته؛ هنرهای رزمی ترکیبی یا همان MMA…

بنابراین، هیچ شانسی در مورد مچ اندازی برای المپیک وجود ندارد. احمقانه است که همچنان کورکورانه این را باور کنیم. پس آینده مچ اندازان و طرفداران این ورزش چیست؟ من دوست دارم که مچ اندازی پا جای پای بوکس و هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) بگذارد. چند سازمان بین المللی جدی، مبارزات کمربند، رتبه بندی حرفه ای، استارت، مروج. همه آن در بالاترین و بهترین سطح. به صورت پرداخت به ازای مشاهده تبلیغ و فروخته می شود. اگر مروجین احساس کنند یا محاسبه کنند که “چقدر مچ اندازی برای تماشاگران کافی است” به تعادل خواهیم رسید. برگزارکنندگان خوشحال خواهند شد، تماشاگران راضی خواهند بود و ورزشکاران کسب درآمد خواهند کرد.

جعبه حرفه‌ای بدون پیشینه آماتوری آن وجود نخواهد داشت، درست مانند هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) . به همین دلیل است که اساسا باید مچ اندازی “ملی” باشد. واضح است. بیایید واقع بین باشیم؛ این باید یک ورزش کاملا آماتور باشد! حرفه‌ای؛ وقتی صحبت از مشارکت تماشاگر، مربی، داور و سازمان دهنده می‌شود. آماتور مثلا بدون پول کلان. ما فقط به اسپانسر نیاز داریم و باید به گرفتن اسپانسر ادامه دهیم. هیچ راهی برای حساب کردن روی حمایت دولت وجود ندارد. تنها راه این است که ورزش مچ اندازی را به قدری رایج کنیم کهj, سرمایه گذاری حامیان مالی، در آن وسوسه انگیز باشد.

برای هر کشوری بهترین کار برای توسعه مچ اندازی این است که یک سازمان مچ اندازی آماتور داشته باشد. به طوری که آنها انرژی و دارایی -ورزشکاران جوان- را هدر ندهند. اگر فقط یک عنوان قهرمانی کشور وجود داشته باشد بهتر است تا نیازی به اضافه کردن این عنوان برای کدام سازمان نباشد. این وضعیت عالی اکنون در لهستان و سایر کشورهایی است که در فدراسیون بین المللی مچ اندازی (IFA) گرد هم آمده‌اند.

با این حال، نمی توانید توجه نکنید که فدراسیون بین المللی مچ اندازی (IFA) تنها سازمان بین المللی در مچ‌اندازی آماتور نیست. همچنین فدراسیون جهانی مچ اندازی (WAF) و همتای اروپایی آن، یعنی همان EAF، وجود دارد.

آیا فدراسیون جهانی مچ اندازی (WAF) و همتای اروپایی آن، یعنی EAF هنوز به المپیک “باور” دارند؟ من نمی‌دانم. من نمی‌خواهم هیچ ورزشکاری یا تماشاگری این را باور کند.

همه این‌ها چه خواهد شد؟ ما به عنوان جامعه مچ اندازی چه باید بکنیم؟

اول از همه، ما نباید در رویا زندگی کنیم. ما نباید روی سراب‌های غیر واقعی و خیالی سرمایه گذاری کنیم! مخصوصاً در کسانی که این امیدها و ایده‌های دروغین را به ما می‌دهند.

در سطح ملی(در بهترین حالت ممکن – مسابقات جهانی) باید بر انجام صحیح مهم‌ترین رویدادها تمرکز کنیم همچنین در سطح قاره.

در مورد حرفه‎ای‌ها چطور؟

این همان چیزی است که مروجین باید نگران آن باشند. به آ‌نها اجازه دهید جستجو کنند، بررسی کنند، مدعیان را انتخاب کنند و لیست‌های رتبه بندی را تهیه کنند.

 

افسوسِ “سراب خیالی المپیک” را نخوریم!

درباره ی مدیر

مطلب پیشنهادی

بیست و چهارمین دوره مسابقات مچ اندازی قهرمانی باشگاه های کشور و انتخابی تیم ملی

بیست و چهارمین دوره مسابقات مچ اندازی قهرمانی باشگاه های کشور و انتخابی تیم ملی

بیست و چهارمین دوره مسابقات مچ اندازی قهرمانی باشگاه های کشور و انتخابی تیم ملی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.